????? ?????

فسخ يا خاتمه قرارداد: مبناي فسخ قرارداد (اعم از حاكميت مستقيم قانون يا با توافق طرفين) - شرايط فسخ (قصد، رضايت، ظرفيت)فسخ در لغت به معناي: نقص، از بين رفتن، تباهي و شكستن است.فسخ كه در اصطلاح حقوقي به آن فسخ اختياري عقد مي گويند، فسخ قانوني قرارداد توسط يكي از طرفين قرارداد يا شخص ثالث است.
مبناي فسخمبناي فسخ قراردادها ممكن است متفاوت باشد. يعني ممكن است فسخ قرارداد يا به موجب قانون مستقيم اتفاق افتاده باشد و اين حق براي يكي از طرفين اعم از هر دو يا شخص ثالث بوده يا با توافق طرفين ايجاد شده باشد.
بيع در ماده 338 قانون مدني چنين تعريف شده است: (بيع عبارت است از تصرف عين در مقابل معلوم).يعني با اعلام اراده طرفين كه ايجاب (براي خريدار) و ايجاب (براي فروشنده) ناميده مي شود، پس از توافق بايع و مشتري در مال موضوع قرارداد، معامله مي شود. صورت مي گيرد و مشتري مالك بايع است و بايع مالك ثمن است. مي شود.
بنابراين در عقد بيع، مشتري ملزم به پرداخت ثمن است و بايع تسليم بايع مي شود.
به عقدي كه در رابطه با عقد بيع و شروط آن بين طرفين نوشته مي شود (اسفنامه) مي گويند.
قانون براي صحت هر معامله از جمله عقد بيع شرايطي را پيش بيني كرده است كه در صورت عدم وجود شرايط اوليه موجب بطلان مبايعه نامه مي شود.
در بسياري از موارد اثبات شرايط بطلان معامله در دادگاه داراي پيچيدگي هاي فراواني است كه مستلزم بررسي و مداخله كارشناسان است.شرايط فسخقصد: فسخ كننده بايد تصميم به فسخ قرارداد بگيرد.رضا: فسخ كننده بايد به فسخ معامله راضي باشد و اگر با اكراه اين كار را انجام دهد، فسخ اعتبار قانوني ندارد.اهليت: شخصي كه قصد فسخ قرارداد را دارد بايد از نظر عقل و سن واجد شرايط باشد.

فسخ يا خاتمه قرارداد: مبناي فسخ قرارداد (اعم از حاكميت مستقيم قانون يا با توافق طرفين) - شرايط فسخ (قصد، رضايت، ظرفيت)فسخ در لغت به معناي: نقص، از بين رفتن، تباهي و شكستن است.فسخ كه در اصطلاح حقوقي به آن فسخ اختياري عقد مي گويند، فسخ قانوني قرارداد توسط يكي از طرفين قرارداد يا شخص ثالث است.
مبناي فسخمبناي فسخ قراردادها ممكن است متفاوت باشد. يعني ممكن است فسخ قرارداد يا به موجب قانون مستقيم اتفاق افتاده باشد و اين حق براي يكي از طرفين اعم از هر دو يا شخص ثالث بوده يا با توافق طرفين ايجاد شده باشد.
بيع در ماده 338 قانون مدني چنين تعريف شده است: (بيع عبارت است از تصرف عين در مقابل معلوم).يعني با اعلام اراده طرفين كه ايجاب (براي خريدار) و ايجاب (براي فروشنده) ناميده مي شود، پس از توافق بايع و مشتري در مال موضوع قرارداد، معامله مي شود. صورت مي گيرد و مشتري مالك بايع است و بايع مالك ثمن است. مي شود.
بنابراين در عقد بيع، مشتري ملزم به پرداخت ثمن است و بايع تسليم بايع مي شود.
به عقدي كه در رابطه با عقد بيع و شروط آن بين طرفين نوشته مي شود (اسفنامه) مي گويند.
قانون براي صحت هر معامله از جمله عقد بيع شرايطي را پيش بيني كرده است كه در صورت عدم وجود شرايط اوليه موجب بطلان مبايعه نامه مي شود.
در بسياري از موارد اثبات شرايط بطلان معامله در دادگاه داراي پيچيدگي هاي فراواني است كه مستلزم بررسي و مداخله كارشناسان است.شرايط فسخقصد: فسخ كننده بايد تصميم به فسخ قرارداد بگيرد.رضا: فسخ كننده بايد به فسخ معامله راضي باشد و اگر با اكراه اين كار را انجام دهد، فسخ اعتبار قانوني ندارد.اهليت: شخصي كه قصد فسخ قرارداد را دارد بايد از نظر عقل و سن واجد شرايط باشد.